تبليغاتX
آسمانی به وسعت دریا ..........

دل تنگی

                                              دلم گرفته از این روز ها دلم تنگ است                                                          میان ما و رسیدن هزار فرسنگ است                                                          فکر بد ممنوع منظورم شخص خاصی نیست !!!  
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 14:12 توسط گمنام |

خداحافظی ..........

دوستان عزیز سلام :

با عرض قبولی طاعات و عبادات

به دلیل اینکه من کنکور دارم نمی توانم مطلبی در وبلاگم بگذارم و به وبلاگم سر بزنم

تا بعد

یا علی ...........

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386ساعت 12:16 توسط گمنام |

دیگه زیادیت می کنه ..................

دیدی گول خوردی دیگه عکس ندارم

+ نوشته شده در یکشنبه هشتم مهر 1386ساعت 17:31 توسط گمنام |

خسته نشدی دیگه داره زیادیت می شه

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت 17:25 توسط گمنام |

بیا بازم بگو وبلاگت فلانه ...........

عشق
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت 17:22 توسط گمنام |

بازم عکس کوفتت بشه

عشق

 

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت 17:16 توسط گمنام |

چیه ؟ باز حوصلت سر رفت عکس می خواهی خب مثل آدم بگو عکس می خواهم بیا

عشق ..............
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت 17:10 توسط گمنام |

یکی از دوستام می گه : .............

   عشق واقعی یه رویاست و این رویای پاک رو زمین نیست و آسمونی !   
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت 17:0 توسط گمنام |

ای آدم ها : .................

جامعه ای که در بلای مرگ زای فقر روزگار می گذراند ،  متشکل از انسان ها نیست ، بلکه از تابوت های متحرک شکل گرفته است .                             از یکی از بنده ها ی خدا                                         
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم مهر 1386ساعت 16:57 توسط گمنام |

گیرم که خلق را با فریبت فریفتی                                                              با دست انتقام طبیعت چه می کنی ؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!
+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم مهر 1386ساعت 12:11 توسط گمنام |

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست                                                                  منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست                                                             آن کس است اهل بشارت که اشارت داند                                             نکته ها هست بسی محرم اسرار کجاست                                                      از استاد بزرگم : حافظ 
+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 21:29 توسط گمنام |

ای کاش می فهمیدی در کجا قرار داری ای کاش می فهمیدی در کجا قدم می گذاری ای کاش درک می کردی که یک نفر همیشه به یاد توست و تو از آن چقدر دوری او هر ساعت و هر لحظه و هر آن به فکر توست و تو حتی یک آن در عمرت به یادش نیستی ای کاش می توانستیم به پاس همه ی زحماتش برایش جشن بگیریم و از او تقدیر کنیم ولی ای کاش با این کار زحماتش جبران می شد اما ما همیشه به او محتاجیم و او بی نیاز از این کار ها به خاطر همین است که اینقدر دوستش دارم .............                                       خودم 
+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 20:29 توسط گمنام |

در محضر استاد بزرگم حافظ :

تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول                                                    آخر بسوخت جانم در کسب این فضائل                                              گفتم که کی ببخشی بر جان نا توانم                                                 گفت آن زمان که نبود جان در میانه حایل                       
+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 19:59 توسط گمنام |

وقتی مریضم خدا را شکر می کنم چون یادم می اندازه که بیشتر وقت ها سالمم

+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 19:55 توسط گمنام |

خدایا .....................

آنکه در تنهاترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت در تنهاترین تنهاییش تنهای تنهایش نذار                                                                                                             یک دعا از طرف من برای تمامی کسانی که مرا تنها گذاشتند ...........    
+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 19:45 توسط گمنام |

هر یکی چندی برآید که منم                                                                    با نعمت و با سیم و زر آید که منم                                                          گر کارک او نظام گیرد چندی                                                              ناگه عجب کز زمین برآید که منم

+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 19:35 توسط گمنام |

رهرو آن نیست که گهی تند و گهی خسته رود رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود

+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 19:30 توسط گمنام |

دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشان حالی و در ماندگی ...........

آخه به تو ام می گن آدم ؟؟!!!!! به تو هم می گن دوست ؟؟!!! آخه نا رفیق این رسمش بود ؟؟؟ خیلی ............. هستی . دیگه ازت بدم می یاد حالم ازت بهم می خوره پست ............                     نه نمی خوام ببینمت نه دیگه حرفشم نزن حرفی نمونده بین ما از این به بعد نه تو نه من                      شعر از :  شاهکار بینش پژوه     
+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 18:41 توسط گمنام |

کمال بیشترین حد نیست کمال توازن و تساوی است .............

+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 18:40 توسط گمنام |

کمال بیشترین حد نیست کمال توازن و تساوی است .............

+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 18:40 توسط گمنام |

خاطره ای دیگر از یک دوست برای من .....................

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم                                                     سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور                                                     درک دیگران رهایی از تنهائیست . عشق به خلق خدا آرامش قلب است و بی نیازی و کم توقعی ثروت . ای کاش واژه های بیشتری بلد بودم تا زندگی را با آن معنا می کردم ...                                                                                        دوست خوبم ............                                                                         زندگی جاده ای یک طرفه است ، راه برگشت ندارد ای کاش این را وقتی جوان هستیم در یابیم                                                یکی از دوستان 
+ نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 14:40 توسط گمنام |

....................... در انتظار یک روز بارانی .....................

این دلم خشک شد و پوسید از غم  ،از درد همیشگی تنهایی ها و متنفر از تکرار روز های گذشته                                                                                           دلم کویر شد ، از انتظار ، از انتظار یک روز بارانی ، از انتظار مرگ و رهایی                  از این قیل و قال زندگی ، از این همه توهم و ترس ، از این همه بود و نابود ها         دلم مرد و خاکستر شد و هیچ کس پیدا نشد  که حتی آن را دفن کند                          خودم                                         
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386ساعت 18:53 توسط گمنام |

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386ساعت 14:1 توسط گمنام |

برو هر چه می بایدت پیش گیر سر ما نداری سر خویش گیر .............

سلام ، نمی دانم از اینکه اینقدر تو زندگیت دروغ می گویی خسته نمی شی ، تو وجدان نداری ؟ اصلا تا به حال اسمش را شنیدی آره ؟ خجالت را برای همین چیزها گذاشتن خیلی پر رویی مگه نه قلدر لا اقل یه این ماه را جلو ی خودت را بگیر اگه تونستی عمرا !!!!!!!!!  لا اقل حرمت صاحب این ماه را نگه دار بلدی  نه !!!!!!!!! فکر کردی خیلی بچه زرنگی آره خاک تو سرت کنن معلومه که یه انسان فاقد شعوری این ماه را دندان رو جیگر مبارکت بگذار ، لا اقل حرمت خودت را نگه دار . برای خودت هم حرمت قائل نیستی ؟؟؟؟؟؟!!!!!!! سعی کن یه این ماه را ادای آدم های عاقل را دربیاری اینم بلد نیستی ؟؟؟؟!!!!!! پس برو یه جایی قایم شو که کسی نبینتت که پشیزی هم برای خدا اهمیت نداری ........                  خودم  
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 18:22 توسط گمنام |

اگه ...........

اگر بزرگ ترین نبرد ، نبرد علیه خود باشدبزرگ ترین دشمن خشم است .                                                                             از کتاب : در قلمرو سکوت  
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 21:59 توسط گمنام |

در مکتب استاد .............

ذهن آرام یعنی شهامت                                                                                                    اینکه بتونی بی ترس با حقیقت و مشکلات راه روبرو شوی                                                                        این به معنای استواری نیز هست                                                                             اینکه بتونی گرفتاریهایی را که همه با آن روبروئیم                                                                                              به هیچ بگیری                                                                            وحذر کنی از نگرانی مداومی که بسیاری از مردم به دلایل بی ارزش بیشتر عمر خود را برای آن تلف می کنند .                                                               از کتاب : در قلمرو سکوت   
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 21:1 توسط گمنام |

ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری برحذر باش که سر می شکند دیوارش

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 19:45 توسط گمنام |

تا هستم ای عزیز ندانی که کیستم روزی سراغم آیی که دگر نیستم

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 19:43 توسط گمنام |

دلا غافل ز سبحانی چه حاصل                                                                                        مطیع نفس شیطانی چه حاصل                                                                                  بود قدر تو افزون از ملائک                                                                                       تو قدر خود نمی دانی چه حاصل                                        
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 19:35 توسط گمنام |

خاطره ای دیگر از یک دوست برای من .....................

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور                              درک دیگران رهایی از تنهائیست . عشق به خلق خدا آرامش قلب است و بی نیازی و کم توقعی ثروت . ای کاش واژه های بیشتری بلد بودم تا زندگی را با آن معنا می کردم ... دوست خوبم ............                                                                         زندگی جاده ای یک طرفه است ، راه برگشت ندارد ای کاش این را وقتی جوان هستیم در یابیم                                                              یکی از دوستان
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 14:40 توسط گمنام |